Η περίφημη ‘Βασίλισσα των Κλεφτών’ της Γαλλικής Ριβιέρας’

Πριν από λίγο περισσότερο από έναν αιώνα, μία από τις μεγαλύτερες διασημότητες του κόσμου ήταν μια γοητευτική και όμορφη κλέφτρα που είχε ως στόχο τους πλούσιους της Γαλλικής Ριβιέρας. Η σύλληψή της προκάλεσε παγκόσμιο σάλο.

Ιστορία κλοπών στη Γαλλική Ριβιέρα 2
Η κόμισσα ντε Μοντέιλ, γεννημένη ως Αμέλι Κοντεμίν, σε μια φωτογραφία χωρίς ημερομηνία που δημοσιεύθηκε λίγο μετά τη σύλληψή της το 1908.

Για έναν κλέφτη κοσμημάτων και απατεώνα, η ατμόσφαιρα της Γαλλικής Ριβιέρας εκείνη την εποχή θα ήταν ακαταμάχητη, γεμάτη πλούσιους στόχους που προσελκύονταν από τη δημοτικότητα της περιοχής στους βασιλείς και τα κοντινά Καζίνο του Μόντε Κάρλο.

Η Κόμισσα ήταν ειδική στη μεταμφίεση και την εξαπάτηση, και συχνά άλλαζε την εμφάνιση και την ταυτότητά της για να μην την αναγνωρίσουν. Συμμετείχε συχνά σε πολυτελείς δεξιώσεις και εκδηλώσεις στη Γαλλική Ριβιέρα, όπου συναναστρεφόταν με τους πλούσιους και τους διάσημους. Μόλις κέρδιζε την εμπιστοσύνη των θυμάτων της, έκλεβε τα τιμαλφή τους, όπως κοσμήματα, μετρητά και άλλα πολύτιμα αντικείμενα, συχνά χωρίς να το συνειδητοποιούν μέχρι να είναι πια πολύ αργά.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η ίδια ηγούνταν μιας ομάδας κλεφτών που υιοθετούσαν εξίσου επιβλητικές ταυτότητες, παρουσιάζοντας τον εαυτό τους ως Ιταλό διπλωμάτη ή ως γιο πλούσιου εφοπλιστή. Όταν διέμενε σε ξενοδοχείο ή ταξίδευε με ατμόπλοιο, παρατηρούσε τους άλλους επιβάτες και υπολόγιζε την αξία τους ως στόχους — ένα σημειωματάριο με λεπτομερείς εκτιμήσεις της ανακαλύφθηκε κατά τη διάρκεια έρευνας στο διαμέρισμά της στο Παρίσι μετά τη σύλληψή της.

Η Κόμισσα χαίρουν ευρείας εκτίμησης και σεβασμού από όσους την γνώριζαν. Ήταν γνωστή για την ομορφιά, την ευφυΐα και το χιούμορ της, ενώ πολλοί άνθρωποι έλκονταν από τη χαρισματική της προσωπικότητα.

Εδώ και δύο δεκαετίες, η κόμισσα ντε Μοντέιλ είχε βάλει στο στόχαστρό της πλούσιους ανθρώπους στη Γαλλική Ριβιέρα, κλέβοντας κοσμήματα, μετρητά και άλλα πολύτιμα αντικείμενα, όπως πίνακες και αντίκες.

Αυτό που κάνει τα κατορθώματά της ακόμη πιο εντυπωσιακά είναι το γεγονός ότι, εκείνη την εποχή, η γαλλική αριστοκρατία αποτελούσε μια πολύ κλειστή κοινωνία. Η ψευδο-κομητίδα κινδύνευε να αποκαλυφθεί απλώς και μόνο επειδή δεν ήξερε πώς να προφέρει σωστά ένα συγκεκριμένο όνομα.

Μέχρι το 1892, η κομισσά de Monteil είχε τραβήξει την προσοχή της γαλλικής αστυνομίας λόγω μιας σειράς κλοπών που συνέβαιναν, κατά περίεργο τρόπο, κάθε 4 χρόνια σε ξενοδοχεία όπου διέμενε. Παρ’ όλα αυτά, αυτή η κομψή απατεώνισσα συνέχισε να δραστηριοποιείται στην περιοχή της Μεσογείου για άλλα 16 χρόνια πριν από τη σύλληψή της.

Τις πρώτες πρωινές ώρες, εισέβαλε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του στόχου της, έκλεβε τα τιμαλφή του και στη συνέχεια έφευγε αθόρυβα, χωρίς να την αντιληφθεί κανείς. Κατά τη δίκη, κανένα από τα κοσμήματα που βρέθηκαν στην κατοχή της δεν αναγνωρίστηκε ως κλεμμένο, γεγονός που υποδηλώνει ότι η ίδια και το δίκτυο κλεφτών της συνεργάζονταν με παράνομους κοσμηματοπώλες, οι οποίοι είτε αγόραζαν τα κλεμμένα αντικείμενα είτε τοποθετούσαν τους πολύτιμους λίθους σε νέες βάσεις, ώστε να μην αναγνωρίζονται από τους ιδιοκτήτες τους.

Μία από τις πιο διάσημες ληστείες της Κόμισσας έλαβε χώρα σε ένα πάρτι στο Μονακό, όπου κατάφερε να κλέψει ένα κολιέ αξίας άνω του ενός εκατομμυρίου δολαρίων. Επίσης, έκλεψε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό από έναν πλούσιο επιχειρηματία σε ένα καζίνο στη Νίκαια, καθώς και έναν πολύτιμο πίνακα από έναν συλλέκτη στις Κάννες.

Οι εφημερίδες τόνιζαν το θάρρος και την τόλμη της, όπως όταν λήστεψε τον ίδιο Ελβετό τραπεζίτη τρεις φορές. Την τρίτη φορά, αυτός ξύπνησε και σήμανε συναγερμό, αλλά εκείνη έτρεξε πίσω στο δωμάτιό της, όπου προσποιήθηκε ότι κοιμόταν και δεν υπήρξε ποτέ καμία υποψία εναντίον της.

Σε άλλη περίπτωση, ένα ξενοδοχείο την κατηγόρησε, μαζί με έναν συνεργό της, για κλοπή· οι δύο αμφισβήτησαν την κατηγορία στο δικαστήριο και κέρδισαν αγωγή για δυσφήμιση εναντίον του ξενοδοχείου. Αν και ήταν εγκληματίας που εξαπατούσε τους πλούσιους, παρουσιάζονταν επίσης ως γυναίκα του λαού. Le Petit Parisien παρατήρησε ότι η υπηρέτριά της τη συμπαθούσε και τη σεβόταν, και ότι της έδινε γενναιόδωρα φιλοδωρήματα.

Ιστορία κλοπής στη Γαλλική Ριβιέρα 22
Το Hôtel Impérial στη Νίκαια, όπου συνελήφθη η κόμισσα ντε Μοντέιλ. Το κτίριο σήμερα λειτουργεί ως γυμνάσιο.

Μετά από χρόνια αναζήτησης, η γαλλική αστυνομία ήταν έτοιμη να συλλάβει την αποκαλούμενη «Κόμισσα ντε Μοντέιλ» επ’ αυτοφώρω. Τις προαυγινές ώρες της 8ης Μαρτίου 1908, η περίφημη Promenade des Anglais της Νίκαιας, που κατά τη διάρκεια της ημέρας σφύζει από ζωή, ήταν ήσυχη. Το ίδιο ίσχυε και για τους διαδρόμους του Το Hôtel Impérial στη Νίκαια. Σε έναν πολυτελή διάδρομο, μια γυναίκα ντυμένη στα μαύρα κινούνταν αθόρυβα με παπούτσια με σόλα από φελτ, χάνοντας το ίχνος της στις σκιές. Φορούσε ένα μαύρο πέπλο που έκρυβε τα χαρακτηριστικά της και κρατούσε ένα σετ ασημένιων εργαλείων παραβίασης κλειδαριών. Αυτή τη φορά, όμως, την ακολουθούσε η αστυνομία, η οποία την συνέλαβε καθώς προσπαθούσε να διαφύγει και την συνέλαβαν στις όχθες του Κόλπου των Αγγέλων.

Η σύλληψη της κόμισσας ντε Μοντέιλ προκάλεσε αμέσως μεγάλη αίσθηση στα ΜΜΕ, καταλαμβάνοντας τα πρωτοσέλιδα των διεθνών εφημερίδων. Τα ρεπορτάζ τόνιζαν την ομορφιά και την πονηριά της, αποκαλώντας την “Το ποντίκι του ξενοδοχείου” και “Βασίλισσα των κλεφτών”. Η εκτενής παγκόσμια κάλυψη περιέγραφε λεπτομερώς τα πολυτελή δαντελένια βραδινά φορέματά της και τις ακριβές βαλίτσες της.

Μετά τη σύλληψή της, η κόμισσα μετατράπηκε σε κάτι σαν λαϊκή ηρωίδα στα μέσα ενημέρωσης. Η εισοδηματική ανισότητα στη Γαλλία της αλλαγής του αιώνα μπορεί να έχει επηρεάσει την εικόνα της. “Φαίνεται ότι κάθε φορά που η κοινωνία βρίσκεται σε κατάσταση οικονομικής κρίσης και αβεβαιότητας, ο διαρρήκτης μετατρέπεται ξαφνικά σε έναν εμβληματικό, γοητευτικό κακό”, λέει η ιστορικός Eloise Moss. “Πιστεύω ότι αυτό λειτουργεί ως ένα πραγματικά σημαντικό πολιτικό σχόλιο, ως έκφραση δυσαρέσκειας για την οικονομική ανισότητα, αλλά και ως ένας τρόπος να φανταστεί κανείς τον εαυτό του να ζει έναν διαφορετικό, πιο παράνομο και περιπετειώδη τρόπο ζωής.”

Η ιστορία της Κόμισσας ντε Μοντέιλ έγινε πρωτοσέλιδο στις εφημερίδες ως παραδειγματικό περιστατικό για τους κινδύνους που ενέχει η εμπιστοσύνη σε ξένους, ειδικά σε όσους φαίνονται γοητευτικοί και χαρισματικοί. Ήταν μια σκανδαλώδης ιστορία που ανέδειξε την απληστία και την υπερβολή της πλούσιας ελίτ της Γαλλικής Ριβιέρας εκείνη την εποχή. Ήταν συγκλονιστικό το γεγονός ότι ήταν πρόθυμοι να χαλαρώσουν την προσοχή τους μπροστά σε έναν τόσο επιδέξιο και πονηρό κλέφτη.

Η λάμψη της Κυανής Ακτής απέχει πολύ από τον τόπο όπου μεγάλωσε η μελλοντική «βασίλισσα των κλεφτών», γεννημένη ως Αμελί Κοντεμίν. Ο πατέρας της ήταν κρεοπώλης στην αγροτική πόλη Μακόν, στην περιοχή Σον-ε-Λουάρ της Κεντρικής Γαλλίας, η οποία είναι γνωστή κυρίως για τους αμπελώνες της. Σε ηλικία 18 ετών, παντρεύτηκε τον Οδυσσέα Πορτάλ, έναν έμπορο κρασιού 14 χρόνια μεγαλύτερό της, και το ζευγάρι μετακόμισε στο Παρίσι.

Λίγα είναι γνωστά για αυτή την περίοδο της ζωής της, αλλά ο Τύπος ανέφερε ότι, μετά από δέκα χρόνια γάμου, το ζευγάρι χώρισε και εκείνη μετακόμισε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα μόνα στοιχεία για τις δραστηριότητές της εκεί είναι φωτογραφίες που βρήκε αργότερα η αστυνομία ανάμεσα στα προσωπικά της αντικείμενα, οι οποίες την έδειχναν να συναναστρέφεται την ελίτ της Νέας Υόρκης —και μάλιστα να πετάει με αερόστατο—, σύμφωνα με δημοσιεύματα.

Το 1888, επέστρεψε στη Γαλλία, παρουσιάζοντας τον εαυτό της ως Κόμισσα ντε Μοντέιλ, και ξεκίνησε τη δράση της που διήρκεσε δύο δεκαετίες. Ωστόσο, η τύχη της τελικά εξαντλήθηκε και συνελήφθη, ενώ καταδικάστηκε σε 10 χρόνια καταναγκαστικής εργασίας για τα εγκλήματά της. Έκανε έφεση κατά της απόφασης, αλλά το αίτημά της απορρίφθηκε.

Η ψευδο-κόμισσα δεν ομολόγησε ποτέ τα εγκλήματά της, επιμένοντας καθ’ όλη τη διάρκεια της δίκης της ότι τα κοσμήματα και τα χρήματά της ήταν δώρα από έναν Ισπανό ευγενή και έναν Αιγύπτιο πασά, μεταξύ άλλων.

Αφού καταδικάστηκε και της επιβλήθηκε ποινή, εξαφανίστηκε από το δημόσιο προσκήνιο και επέστρεψε στη σκιά. Αν και τα αρχεία επιβεβαιώνουν ότι αποφυλακίστηκε το 1918, η τύχη της παραμένει άγνωστη…

Εγγραφείτε στο μηνιαίο ενημερωτικό μας δελτίο

Ένα ενημερωτικό δελτίο κάθε μήνα. Μπορείτε να διαγραφείτε ανά πάσα στιγμή.