{"id":16484,"date":"2020-07-31T11:57:49","date_gmt":"2020-07-31T09:57:49","guid":{"rendered":"https:\/\/iconicriviera.com\/?p=16484"},"modified":"2026-09-06T11:29:17","modified_gmt":"2026-09-06T09:29:17","slug":"de-geschiedenis-van-saint-tropez-piraten-en-schilders","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/iconicriviera.com\/nl\/saint-tropez-history-pirates-painters\/","title":{"rendered":"De geschiedenis van Saint-Tropez: piraten en schilders"},"content":{"rendered":"

Terwijl Saint-Tropez is door Brigitte Bardot op de kaart gezet als bestemming voor de internationale jetset<\/a> en de beroemdheden die daarna kwamen<\/a>, het heeft een lange en interessante geschiedenis die veel verder teruggaat dan de jaren \u201950. De huidige vorm van het stadje is niet alleen gevormd door beroemdheden, maar door de eeuwen heen vooral door zijn zeelieden. Dankzij de vissers, kapiteins en bemanningen was Saint-Tropez bekend in alle havens ter wereld, en daardoor gingen enkele van de meest bewonderde zeelieden uit de geschiedenis voor anker in dit charmante stadje. <\/p>\n\n\n\n

\"-\"<\/figure>\n\n\n\n

De man zonder hoofd<\/h3>\n\n\n\n

In het jaar 68 kregen Saint-Tropez en de stadjes Grimaud en Cogolin allemaal hun naam dankzij een bizar voorval met een man zonder hoofd, een haan en een hond. Je kunt lees hier het geweldige verhaal<\/a><\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Een verlaten St. Tropez krijgt een nieuw leven<\/h3>\n\n\n\n

Net als veel andere dorpen in de Provence was Saint-Tropez door de bewoners verlaten na oorlogen, epidemie\u00ebn en hongersnoden \u2013 de drie plaag van de middeleeuwen. In 1470 organiseerde de edelman Raphael de Garessio de herbevolking van Saint-Tropez op verzoek van Jean Cossa, de feodale heer van de Golf van Grimaud. <\/p>\n\n\n\n

De eerste inwoners van Tropez kwamen uit Itali\u00eb of uit nabijgelegen dorpen, en ze bouwden hun huizen rondom de deels afgebroken kasteeltoren, die nu de Ch\u00e2teau Suffren<\/a> op de Place de la Mairie <\/svg><\/a>. Het was aanvankelijk een klein dorpje met slechts drie straten: de rue du Portalet, de rue du Puits en de rue Saint-Esprit, die allemaal nog steeds bestaan.<\/p>\n\n\n\n

De haven en de vernietiging van de zeebodem<\/h3>\n\n\n\n

Beetje bij beetje groeide de haven van Saint-Tropez uit en overtrof hij de nabijgelegen haven van Cavalaire, die al sinds de oudheid in gebruik was. De stad maakte in de loop van de 16e eeuw een opmerkelijke groei door en trok zowel zeelieden als kooplieden aan. <\/p>\n\n\n\n

\"-\"<\/figure>\n\n\n\n

Er ging een eeuw voorbij voordat de gebieden tussen de zee en de steden van Gassin<\/a> <\/svg><\/a> en Ramatuelle<\/a> <\/svg><\/a> begon men er wijn te verbouwen. De wijngaarden waren zo uitgestrekt dat de hoeveelheid geproduceerde wijn al snel groter werd dan wat de lokale bevolking nodig had. De inwoners van Tropez, die hun blik al op zee hadden gericht, begonnen de wijn te exporteren naar de Provence en de Italiaanse havens. De zeelieden voerden ook alles uit wat het Massif des Maures te bieden had, zoals hout, kurk en kastanjes. <\/p>\n\n\n\n

\n
\n

Naast deze kustvaart begon zich ook een omvangrijke visserij-industrie te ontwikkelen. De kleine vissersbedrijven vingen de vis die de lokale bevolking dagelijks at; en vanaf de 17e eeuw gebruikten grote visserijbedrijven \u201cmadrague\u201d-vallen om tonijn te vangen.<\/p>\n\n\n\n

De maritieme economie omvatte ook de prestigieuze maar vernietigende roodkoraalvisserij, waarbij het koraal werd losgerukt uit de rotsachtige diepten waar het Massif des Maures overgaat in het azuurblauwe water van de Middellandse Zee. De oogst gebeurde door vrij te duiken naar het koraal dat het dichtst bij het oppervlak lag, of \u2013 vaker nog \u2013 met behulp van een \u201cCroix de Saint-Andr\u00e9\u201d, een metalen kruis met netten dat over de zeebodem werd gesleept om het dieper liggende koraal los te rukken.<\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n