Corsica is een wild eiland, in alle betekenissen van het woord. Corsica, de geboorteplaats van Napoleon, is de economisch minst ontwikkelde regio van het Franse vasteland. In vergelijking met het Franse vasteland is Corsica heel dunbevolkt. Geen van de steden op het eiland is groot; zelfs de hoofdstad van Corsica, Ajaccio, telt maar 65.000 inwoners.
De economie
Toerisme speelt een grote rol in de Corsicaanse economie. Dankzij het klimaat, de bergen en de kustlijnen is het eiland populair bij toeristen. Het toerisme concentreert zich vooral in de omgeving van Porto-Vecchio en Bonifacio in het zuiden van het eiland en Calvi in het noordwesten.
Toch is het Franse eiland niet zo intensief ontwikkeld als andere delen van de Middellandse Zee en is het daardoor grotendeels nog ongerept en in zijn natuurlijke staat gebleven, vandaar de bijnaam “Eiland van de Schoonheid”. Dit komt vooral door de lokale criminelen die niet willen dat buitenlanders grond kopen en ze afschrikken door bommen te plaatsen in villa’s en op bouwplaatsen.
Corsica heeft de grootste kloof tussen arm en rijk van heel Frankrijk, de oudste bevolking, het hoogste zelfmoordcijfer en de slechtste onderwijsresultaten. Met geld uit Parijs en Brussel is Corsica de meest gesubsidieerde regio van Frankrijk. Bovendien hoeven Corsicanen geen sociale premies te betalen en geniet het eiland als geheel een gunstige belastingstatus, waarbij een derde van de vaste bevolking in de publieke sector werkt.
De bewogen geschiedenis
Corsica heeft een lange, bewogen en turbulente geschiedenis. Het eiland heeft zelden zelfstandig geregeerd en er is vaak om gestreden. De vele machten die Corsica veroverden, regeerden er zonder veel oog voor de bevolking of de welvaart van het eiland. Het werd vaak verwaarloosd, beschouwd als een uithoek van de Middellandse Zee en met onverschilligheid behandeld.
De gevarieerde, veelzijdige geschiedenis heeft het eiland echter een schat aan rijkdommen nagelaten, waaronder megalithische archeologische vindplaatsen, onneembare forten, pittoreske stadjes, culinaire hoogstandjes en een rijke culturele identiteit. De eilandbewoners zijn trots op hun afkomst, voelen zich goed in hun vel en komen fel op voor hun unieke eiland.
Leer meer over de boeiende geschiedenis van Corsica.
De diepe wrok tegen Frankrijk en buitenlanders
Corsicanen zijn trots op hun afkomst en hechten veel waarde aan respect. Ze verwachten respect van bezoekers die niet uit Corsica komen; als je iemand beledigt, is dat op eigen risico. Het Franse vasteland wordt ‘le continent’ genoemd, en pogingen van buitenstaanders om zich hier te vestigen of zaken te doen, worden niet op prijs gesteld.
Het nationalistische gevoel komt voort uit een diepe persoonlijke liefde voor Corsica en komt op verschillende manieren tot uiting, bijvoorbeeld door het onderwijzen van de Corsicaanse taal (Corsu) op scholen, of door slogans op openbare borden en gebouwen te spuiten.
De criminaliteitsproblemen
Corsica staat niet alleen bekend om zijn natuurschoon, maar is ook de thuisbasis van een buitengewoon gewelddadige separatistische groepering die bekendstaat als de Nationaal Bevrijdingsfront van Corsica (FLNC), die sinds 1977 een clandestiene oorlog tegen Frankrijk voert. Sindsdien heeft de groep politieke functionarissen vermoord, politieagenten gedood en Franse overheidsgebouwen aangevallen met raketwerpers, bommen en machinegeweren.
Naast dit soort aanslagen heeft het FLNC ook vaak hotels en vakantievilla’s aangevallen, als waarschuwing aan buitenstaanders die op het eiland wonen om daar weg te gaan.
Het is inmiddels algemeen bekend dat het eiland te kampen heeft met gewelddadige misdaden gepleegd door georganiseerde criminelen (van wie sommigen in verband worden gebracht met de FLNC), die betrokken zijn geweest bij illegale activiteiten die een enorme impact hebben gehad op de bouwsector, de ontwikkeling en de infrastructuur van het eiland.
Het eiland heeft maar 300.000 inwoners, en toch is het aantal moorden er hoger dan waar dan ook in West-Europa... 41 keer hoger dan het gemiddelde aantal moorden op het vasteland van Frankrijk.
De lokale politie vindt het steeds moeilijker om daders van misdrijven te vervolgen vanwege een zwijgplicht onder de Corsicaanse inwoners, die bekendstaat als ‘omerta’. Dit houdt in: absolute stilte en geen medewerking met de autoriteiten. Sommige lokale bewoners zouden echter hebben gezegd dat ze uit angst zwijgen en niet vanwege de omerta.
Leer meer over criminaliteit op Corsica.
De lokale taal
Veel Corsicanen van alle leeftijden spreken Corsicaans, een taal waarvan de geschiedenis onduidelijk is. Borden op Corsica zijn zowel in het Frans als in het Corsicaans geschreven, maar op de meeste is het Frans met spuitverf overschreven. Op papier lijkt het Corsicaans op het Italiaans, hoewel het anders klinkt. Veel namen zijn Italiaans van vorm, waarbij sommige op de Italiaanse manier worden uitgesproken en andere op de Franse manier.
Ook de Corsicaanse muziek beleeft een opleving; de afgelopen jaren hebben muzikanten moderne melodieën gecombineerd met traditionele volksliederen of kerkgezangen om zo een sfeervolle, eigentijdse volksmuziek te creëren.
Het land
Corsica heeft een bergketen met talrijke uitlopers die het hele eiland doorkruist en die, ongeveer in het midden, zo hoog reikt dat er het grootste deel van het jaar sneeuw op de toppen ligt. De Monte Rotondo en de Monte d’Oro (van 8 tot 9000 voet hoog) zijn bedekt met eeuwige sneeuw. Deze bergketen bestaat deels uit steile rotsen en is deels bedekt met bossen.
Een aantal kleine rivieren, waarvan alleen de Golo bevaarbaar is, stromen in oostelijke en westelijke richting de zee in. De meeste daarvan vallen in de zomer vaak droog. De oostkust is vlakker dan de westkust, waar de meeste inhammen liggen. De lucht is op veel plekken op het eiland ongezond door de vele meren met stilstaand water.
Wanneer kun je het beste langskomen?
Corsica heeft een mediterraan klimaat. De zomers zijn heet. De winters zijn mild, droog en helder. Door de hoogteverschillen varieert het klimaat op Corsica van de bergen tot de valleien en de kust. Het noorden is warmer dan het zuiden; het oosten is natter dan het westen. Juli en augustus zijn de drukste maanden voor toeristen op Corsica. In april, mei, juni, september en oktober is het meestal wat rustiger.
Hoe kom je op Corsica?
Om naar Corsica te gaan, heb je twee mogelijkheden:
1. Je kunt met Air Corsica vliegen (er zijn verschillende kleine vliegvelden verspreid over het eiland) en dat duurt minder dan een uur vanuit Nice
2. Je kunt stap aan boord van een boot van Corsica Ferries, wat in de zomer ongeveer €450 heen en terug kost (exclusief een optionele hut, wifi of maaltijden), en in het laagseizoen al vanaf €200, voor twee passagiers met een auto. De veerboten vertrekken vanuit Nice en verschillende andere steden langs de kust, maar niet elke dag, dus zorg ervoor dat je de dienstregeling bekijkt en je tickets ruim van tevoren boekt.
De reis duurt 6 uur (vanaf Porto-Vecchio van Nice naar Bastia, Corsica ) en 7,5 uur op de terugweg (vanaf Île-Rousse terug naar Nice).
Vliegen gaat weliswaar sneller, maar houd ook rekening met de tijd die het kost om naar het vliegveld te gaan, in te checken, te wachten en te vliegen, en dan nog de extra tijd en kosten om aan de andere kant een auto te huren. Als je al op Franse Rivièra, raden we je aan om met je auto de veerboot te nemen, want het is een fijne tocht en je hebt op het eiland toch een auto nodig.
De meeste officiële borden op het eiland zijn zowel in het Frans als in het Corsicaans geschreven; hoewel separatisten het Franse gedeelte vaak met verf overspuiten en veel borden kogelgaten vertonen.
Nog wat dingen die je moet weten
Houd er rekening mee dat in restaurants en bij veel andere bedrijven (zelfs in toeristische steden) vaak een middagrust (la sieste) wordt ingelast, meestal van 14.00 tot 17.00 uur.
Om het bergachtige binnenland van Corsica te verkennen, is een huurauto (of met je eigen auto via de veerboot komen) de beste optie. Op de luchthaven Napoleon Bonaparte in Ajaccio kun je kiezen uit veel internationale autoverhuurbedrijven, zoals Hertz, Avis en Europcar. Als je een auto met automatische versnellingsbak nodig hebt, zorg er dan voor dat je ruim van tevoren reserveert, want de meeste bedrijven hebben er maar een beperkt aantal van. Op veel wegen heb je een SUV met vierwielaandrijving nodig, maar die wegen zijn ook smal, dus probeer een kleine SUV met vierwielaandrijving te reserveren.
Let op wilde dieren als je op het strand bent of aan het rijden bent. Koeien liggen regelmatig te zonnen op het strand en hoewel ze schattig zijn, zijn het wilde dieren die je zullen achtervolgen als ze zich bedreigd voelen. Dieren (zoals varkens, geiten, schapen, paarden en koeien) op de bochtige wegen veroorzaken soms ongelukken met onvoorzichtige bestuurders, dus rijd langzaam en voorzichtig.
Het is heel belangrijk dat je offline kaarten downloadt (dat kun je op Google Maps doen) voordat je het binnenland gaat verkennen, want daar kan het mobiele netwerk nogal wisselvallig zijn.
Er zijn bijna ongelooflijk veel naaktstranden (“naturistengebieden”) en naaktresorts op het eiland. Je komt er waarschijnlijk per ongeluk wel eens een tegen, dus je bent gewaarschuwd. Reken er maar op dat je scheve blikken krijgt als je op het strand bent en niet 100% naakt bent, want “naaktheid is verplicht op het strand en bij de zwembaden, en wordt sterk aanbevolen in het hele resortdorp.” Verbazingwekkend genoeg staan ze bekend als gezins- en kindvriendelijk.
