Reisgids voor Cagnes-sur-Mer

Cagnes-sur-Mer heeft twee bezoekersvriendelijke dorpen. Haut-de-Cagnes, gelegen op een heuvel met uitzicht op de Rivièra, is een van de mooiste heuveldorpjes aan de Franse Rivièra. Het is er rustiger dan Eze en bruist van de met bloemen versierde straatjes en gezellige eetgelegenheden in de open lucht. Aan de voet van de heuvel ligt de nog steeds actieve vissershaven en badplaats Cros-de-Cagnes, die halverwege ligt tussen Nice en Antibes.

Haut-de-Cagnes (de oude stad)

De oude binnenstad is een verborgen pareltje: een minder toeristisch en minder druk alternatief voor andere middeleeuwse stadjes langs de Franse Rivièra, maar net zo charmant (al zijn de uitzichten hier niet zo spectaculair).

Jarenlang trok Haut-de-Cagnes de Franse literaire elite aan, waaronder Simone de Beauvoir. Het stond bekend als het ‘Montmartre van de Franse Rivièra’ en er vestigde zich ook een kunstenaarskolonie. Haut-de-Cagnes was een vaste stek van Modigliani, Soutine, Yves Klein, Bardot, Cocteau, en, de bekendste van allemaal, Pierre Auguste Renoir, die zei dat het dorp “de plek was waar ik tot de laatste dag van mijn leven wil schilderen”. Zijn voormalige huis is het hoogtepunt van elk bezoek aan de streek.

Het is makkelijk te begrijpen waarom veel beroemde kunstenaars hier hebben gewoond of hun inspiratie hier hebben gevonden; ze werden verliefd op het zachte mediterrane licht en de oprechte authenticiteit.

Haut de Cagnes is in 1948 aangewezen als historische plek en ademt nog steeds de rustige, gezellige sfeer van het Franse dorpsleven. Het is niet overspoeld door toeristen, zoals Eze en Saint-Paul de Vence hebben. Dat komt vooral doordat dit gebied niet zo goed bewaard is gebleven als die populairdere stadjes. Hier zijn de uitzichten op de omliggende heuvels en de zee lang niet zo mooi. Ze zijn in de loop der jaren verpest door overmatige bebouwing en nu staan er veel te veel flatgebouwen die het uitzicht verpesten.

Toch heeft dit charmante dorpje hoog in de bergen veel te bieden, met zijn smalle middeleeuwse straatjes (waar echt Fransen wonen!) die worden geflankeerd door stenen huizen vol geschiedenis, versierd met bougainvillea en jasmijn. Kijk eens omhoog en je ziet terracotta potten vol bloeiende planten die vanuit de vensterbanken naar beneden hangen.

Op het centrale plein, de Place du Château , vind je de ingang van het kasteel (het ‘Château’), dat nu een museum met een unieke charme is. Dit is ook dé plek voor levendige, gezellige en ongedwongen restaurants en cafés. Op dit opvallend goed onderhouden plein worden talrijke historische culturele evenementen en kleurrijke festivals gehouden. Rondom het Château ligt een doolhof van smalle steegjes met een verfrissende, dorpse sfeer die je eeuwen terug in de tijd voert.

Een van de oudste gebouwen in het dorp is de Chapelle Notre Dame de la Protection – een schattig kapelletje uit de 14e eeuw, gebouwd als bescherming tegen de pest, met een paar prachtige fresco’s uit 1530.

Château Grimaldi (Kasteelmuseum)

Op de top van Haut-de-Cagnes ligt Château Grimaldi, een 14e-eeuws kasteel dat vroeger de residentie was van de koninklijke familie van Monaco.

Het kasteel werd rond 1300 gebouwd door Reinier Grimaldi, heer van Cagnes en admiraal van Frankrijk, om de prachtige kustlijn van de Rivièra in de gaten te houden en te verdedigen. Twee eeuwen lang weerstond het belegeringen en aanvallen, voordat het rond 1620 een statig landhuis werd. Rond 1873 werd het gerenoveerd en gerestaureerd en het wisselde verschillende keren van eigenaar, voordat het in 1937 door de gemeente werd gekocht.

Het Grimaldi-kasteel werd in 1946 het Stedelijk Museum en is tegenwoordig een prachtige locatie waar het Olijfboommuseum, de Solidor-collectie, het Museum voor Moderne Kunst en talrijke hedendaagse tentoonstellingen te vinden zijn.

Vanaf de top van de gekanteelde toren kun je genieten van het uitzicht op de Middellandse Zee, Nice en de Alpen, terwijl het interieur van de donjon een monumentale dubbele trap en weelderige barokke ceremoniële zalen heeft.

Op de benedenverdieping kun je de gerestaureerde olijfmolen en een tentoonstelling bezoeken die het belang van de olijf voor de regio belicht, en vanaf de bovenste verdieping wacht je een prachtig panoramisch uitzicht over de zee en het middeleeuwse stadje beneden.

Het renaissance-interieur is een meesterwerk met verschillende lagen galerijen met bogen, enorme plafonds met fresco’s, stucwerkreliëfs met historische taferelen en prachtig versierde kamers en kapellen. De Donation Solidor bevat een prachtige selectie van diverse portretten van de cabaretster Suzy Solidor, wiens carrière zich uitstrekte van de jaren twintig tot de jaren zeventig – ze bracht de laatste 25 jaar van haar leven door in Cagnes.

Op de tweede verdieping vind je een museum voor moderne kunst en etnografie, met een kleine maar sterke collectie hedendaagse mediterrane kunst van Foujita, Jean Cocteau en Kees van Dongen. Op de begane grond is er nog een klein museum gewijd aan olijfbomen (het Olijvenmuseum), het planten en de teelt ervan. Maar de belangrijkste bezienswaardigheid is de grote ceremoniële zaal op de eerste verdieping, met een beschilderd plafond van de Italiaan Giulio Benso Pietra.

Het Sieradenmuseum: Espace Solidor

Espace Solidor is al meer dan 20 jaar het centrum van de stad waar moderne sieraden onder de aandacht worden gebracht. Het heeft een collectie van 110 stukken en is de enige openbare plek in Frankrijk waar moderne sieraden te zien zijn.

In 1960 richtte cabaretzangeres, actrice en “meest geschilderde vrouw ter wereld” Suzy Solidor een cabaret-restaurant en café op in Haut-de-Cagnes. In dit gebouw zit nu l’Espace Solidor, een van de beroemdste sieradenmusea ter wereld, waar tentoonstellingen van hedendaagse sieraden worden gehouden. Dankzij de oprichting ervan kreeg Cagnes-sur-Mer het keurmerk “Stad van Kunst en Ambachten”.”

Cros-de-Cagnes (het kustgebied)

Dit deel van de stad is een voormalig vissersdorpje en een haven. Het is een klein gehuchtje met smalle straatjes en lage huisjes, niet ver van de haven, maar je loopt er makkelijk aan voorbij vanwege al die lelijke moderne bebouwing die eromheen is verrezen.

In het begin van de 19e eeuw vestigden Italiaanse vissersgezinnen zich aan het water, in wat vroeger een moerassige inham was die beschut lag tegen de oostenwind. In 1866 bouwden de vissers de Chapelle Saint-Pierre (de beschermheilige van de vissers). De kapel, die bekendstaat als de gele kerk Het is ontworpen om op te vallen en is altijd het belangrijkste herkenningspunt van de wijk gebleven. Er liggen nog steeds wat vissersbootjes hier, hoewel de meeste nu alleen nog maar als tentoonstellingsstuk dienen vanwege hun historische waarde. Het is echter nog steeds een top plek om visrestaurants te vinden.

Naast het strand is deze streek een verborgen pareltje om je te vermaken, ver weg van de drukte. In vergelijking met andere stranden aan de Franse Rivièra hoef je hier niet al te veel geld uit te geven, maar ze bieden toch een vergelijkbare (hoewel minder drukke) ervaring.

Het strand van Cagnes-sur-Mer

De kiezelstranden van Cagnes-sur-Mer strekken zich uit over 3,5 kilometer (2,2 mijl) langs de kust. Ze zijn een soort goedkopere versie van de stranden in Nice. Je kunt het beste beginnen bij de Chapelle Saint-Pierre , want daar vind je de leukste winkeltjes en restaurantjes. Achter de kapel is een parkeerplaats.

Als je op zoek bent naar extra voorzieningen, dan bieden de zes privéstranden van Cagnes parasols, ligbedden, restaurants en zelfs bediening aan tafel. Net als bij De Baie des Anges in Nice, de zee heeft een onweerstaanbare witachtige gloed als de zon erop schijnt op windstille dagen.

Van maart tot december biedt het zeilcentrum individuele en groepslessen aan, kun je je eigen boot huren (als je daarvoor gekwalificeerd bent), maar verhuurt het ook allerlei andere vaartuigen, zoals paddleboards, windsurfspullen en rubberboten. Je hebt geen vergunning nodig om op jetski-avontuur te gaan naar Saint-Jean-Cap-Ferrat of de De Lerins-eilanden, en er is ook een wakeboardschool waar zelfs kinderen vanaf drie jaar zich kunnen vermaken.

Cagnes

Als je met de bus bent gekomen, of als je vanuit het hooggelegen dorpje naar het strand moet, kom je niet om dat moderne monstrum, Cagnes, heen. Je vindt dit lelijke en drukke gebied op een korte wandeling de heuvel af vanaf de oude binnenstad, of landinwaarts vanaf het strand. Er is geen enkele reden om erheen te gaan, behalve dan om het Renoir-museum of de voedselmarkt te bezoeken, of om boodschappen te doen, zoals even langsgaan bij een bakkerij, supermarkt, postkantoor, enz.

Het Renoir Kunstmuseum

In 1908 vestigde Pierre-Auguste Renoir zich op het Domaine des Collettes in Cagnes-sur-Mer, samen met zijn vrouw Aline en hun drie zoons: Pierre, Jean en Claude. Dit prachtige huis in neo-Provençaalse stijl werd in 1908 gebouwd voor de zieke kunstenaar en zijn gezin, en biedt een panoramisch uitzicht tot aan het Cap d’Antibes. Het huis beschikt over twee atelierruimtes en ligt nog steeds te midden van de olijf- en citrusboomgaarden die hem naar deze plek trokken.

Het was luxueus uitgerust met alle modernste voorzieningen die er toen te krijgen waren, en dan had het ook nog zijn grote kunstenaarsatelier, dat uitkijkt op de tuin. Zijn vrienden, Rodin, Matisse, Bonnard en Modigliani, kwamen hier allemaal graag op bezoek.

Jonge dienstmeisjes uit Cagnes-sur-Mer stonden vaak model voor de schilder, die hun ronde, sensuele lichamen en stralende gezichten zo mooi vond. Hier, in Cagnes-sur-Mer, begon Renoir voor het eerst met beeldhouwen, eerst met de hulp van Richard Guino en later met die van Louis Morel.

Het huis is nog precies zoals het was toen hij er woonde en er hangen schilderijen van Renoir die de intensiteit van zijn werk goed laten zien. Binnen hangen 14 schilderijen van Renoir, naast talrijke beelden en ontroerende persoonlijke spullen, zoals foto’s van Renoir met zijn gezin, zijn meubels en zijn rolstoel die voor zijn schildersezel staat.

Hij bracht de laatste 12 jaar van zijn leven door in Cagnes-sur-Mer, een periode die bekendstaat als zijn “Cagnoise”-periode. Ondanks zijn ernstige reumatische artritis bleef Renoir vol passie schilderen tot aan zijn laatste dag, op 78-jarige leeftijd, op 3 december 1919.

Bekijk onze gids over alle topkunstmusea aan de Franse Rivièra.

Met de middeleeuwse stad, het schitterende strand, de artistieke sfeer en de nabijheid van Saint-Paul de Vence en Nice, vergeet dan niet om Cagnes-sur-Mer aan je vakantieplan toe te voegen.