Reisgids Antibes & Juan-les-Pins

Als je langs de kust rijdt, is het eerste uitzicht op Antibes adembenemend. Een imposante middeleeuwse vesting steekt uit in de diepblauwe Middellandse Zee, met op de achtergrond de spectaculaire, met sneeuw bedekte Alpen. Vroeger trok deze badplaats schilders aan, waaronder Picasso, Monet en Renoir. Tegenwoordig is het een superrijke jetset die hun jachten aanmeert aan wat de lokale bevolking de ’Miljonairskade’ noemt.

Als je naar een kaart kijkt, is het moeilijk te zien waar Antibes ophoudt en Juan-les-Pins begint. Deze buurplaatsen aan de Rivièra worden in brochures vaak op één hoop gegooid, waardoor de indruk ontstaat dat het één grote, aaneengesloten agglomeratie is langs het schiereiland Cap d’Antibes, tussen Cannes en Nice. Dat is natuurlijk niet zo – zeker niet als je het oude Antibes met zijn Griekse oorsprong en 16e-eeuwse vestingmuren naast de art-deco-elegantie van het door stranden omgeven Juan-les-Pins ziet liggen. Ze kunnen niet meer van elkaar verschillen, en je zou het ene ook niet zonder het andere willen.

Antibes bestaat eigenlijk uit drie delen: de historische oude binnenstad van Antibes, het idyllische schiereiland Cap d’Antibes, en de stranden, art-decovilla’s en het nachtleven van het altijd glamoureuze Juan-les-Pins. Veel mensen noemen de hele badplaats gewoon Antibes-Juan-les-Pins.

Antibes is een populaire badplaats aan de Franse Rivièra, met stranden en natuurlijke baaien. De stad staat bekend om zijn oude binnenstad, omringd door 16e-eeuwse vestingmuren, met het stervormige Fort Carré dat uitkijkt over de luxe megajachten die aangemeerd liggen in de jachthaven Port Vauban.

Cap d’Antibes is een bebost schiereiland met hier en daar prachtige villa’s, en scheidt Antibes van Juan-les-Pins.

Juan-les-Pins is ronduit commercieel, in tegenstelling tot Antibes, waar het er helemaal om draait het Provençaalse erfgoed in de schijnwerpers te zetten. Toch wordt het gezien als een chique vakantieoord met een bruisend nachtleven, zij het dan een kleinere versie van Miami.

Antibes ligt in het zuidoosten van Frankrijk, tussen Cannes en Nice, en telt zo’n 75.000 inwoners. Cannes ligt op 10 kilometer afstand, en Nice op 25 kilometer. Het heeft een Mediterraan klimaat met droge zomers en milde, ietwat natte winters.

De regio Antibes heeft het allemaal: bezienswaardigheden vol geschiedenis en moderniteit, gecombineerd met bruisende nachtclubs, stranden en casino’s. Maar we gaan de realiteit van de streek niet mooier voorstellen dan hij is.

In het oosten, tussen Antibes en Nice, ligt een zandstrand van 4 km lang, dat er op Google Earth heel uitnodigend uitziet – maar de werkelijkheid is wat minder rooskleurig. De oude kustweg loopt langs het strand, op amper 15 meter achter de strandhanddoeken, en voert forenzen en bestelbusjes van de Rivièra met 50-70 km/u langs; als er een file ontstaat bij de verkeerslichten, adem je pure uitlaatgassen in. Aan de andere kant van de weg staan rijen lelijke megawinkels – niet bepaald een paradijs met palmbladeren.

In het westen, tussen Antibes en Cannes, ligt Golfe-Juan . In recensies op boekingssites wordt de buurt omschreven als “goedkoper dan Nice of Cannes”, en er zijn budgethotels langs de Avenue de la Gare Prijzen beginnen onder de €50 per nacht, dus het publiek bestaat vooral uit lokale arbeidersgezinnen, backpackers en festivalgangers die glamour inruilen voor een lage prijs en een gunstige ligging. Reken maar op volgepakte koelboxen, bluetooth-luidsprekers en plastic matjes in plaats van ligbedden van €40.

Antibes

Het is makkelijk te begrijpen waarom kunstenaars als Monet, Bonnard, Chagall en Picasso, en niet te vergeten schrijvers als F. Scott Fitzgerald en Graham Greene, geen genoeg konden krijgen van Vieil Antibes (het oude Antibes).

Achter de promenade Amiral-de-Grasse en tussen de 17e-eeuwse zeeweringen van Vauban ligt een doolhof van winkeltjes, restaurants en kleurrijke, met bloemen versierde vissershuisjes die naar het middeleeuwse Château Grimaldi leiden , de thuisbasis van het Musée Picasso (en ooit ook van Picasso zelf). Je vindt er ook gezellige cafés en kleine restaurantjes waar je buiten kunt zitten en de wereld aan je voorbij kunt zien gaan.

De oorspronkelijke naam van de stad, Antipolis, wat “de stad aan de overkant” betekende, zo genoemd door de Grieken in de 4e eeuw v.Chr. De naam was een knipoog naar haar zusterstad, Nice, omdat er langs de kust handelsroutes liepen. De Grieken uit Phocaea stichtten in de 4e eeuw v.Chr. een akropolis in dit gebied.

Later bloeide Antibes op onder het aristocratische bewind van de Romeinen, met een amfitheater, aquaducten en baden. De vroege christenen vestigden hier hun bisdom, dat tot de 13e eeuw de locatie was van de kathedraal van de regio.

In de Middeleeuwen begonnen de koningen van Frankrijk deze belangrijke havenstad te versterken, een project dat uitmondde in de herkenbare stervormige vestingmuren, ontworpen door Vauban. De jonge generaal Napoléon woonde ooit met zijn gezin in een bescheiden huisje in de vesting van de Oude Stad.

In het kasteel en de kerk kun je de Griekse en Romeinse geschiedenis volgen. Er zijn nog steeds overblijfselen te zien van aquaducten die door de Romeinen zijn aangelegd. Villa’s en herenhuizen uit de oudheid zijn opgegraven en geven een beeld van het luxueuze leven van de bewoners.

Het oude Antibes heeft een bijna Italiaanse sfeer, wat misschien niet zo gek is als je bedenkt dat het grote fort van Antibes tot in de 19e eeuw de grens tussen Italië en Frankrijk markeerde.

Met zijn brede stenen vestingmuren die als een schelp in en uit de golven lopen, en met daarachter stompe middeleeuwse torens, snap je meteen waarom Antibes (uitgesproken als “Awn-teeb“) inspireerde Picasso om op panoramische schaal te schilderen.

Monet werd verliefd op het stadje, en op zijn beroemdste schilderijen zie je het versterkte Vieil Antibes met de zee op de achtergrond. Hij kwam in januari 1888 aan en dacht dat hij maar een paar dagen zou blijven; drie maanden later had hij al 39 doeken verscheept om in Parijs tentoongesteld te worden in de galerie van de broer van Vincent van Gogh.

Als je Antibes wilt zien zoals Monet – en Picasso, Cross, Boudin en Harpignies – dat ooit deden, ga dan even langs bij het VVV-kantoor voor een folder (verkrijgbaar in het Engels) over de Schildersroute (inclusief kaart) of schrijf je in voor een begeleide wandeling langs deze route.

Juan-les-Pins

Juan-les-Pins is een populaire vakantiebestemming voor Franse arbeiders en staat bekend om zijn witte zandstranden. Hoewel Juan-les-Pins administratief gezien deel uitmaakt van Groot-Antibes, hangt er toch een heel andere sfeer dan in de buurstad. Deze badplaats, gesticht in 1882, breidde zich in de jaren ’30 uit, grotendeels dankzij de Amerikaanse miljardair Frank Jay Gould, naar wie het plaatselijke park La Pinède Gould is vernoemd.

Rust is iets wat je in Juan-les-Pins niet vaak zult vinden, maar misschien is dat juist wat het zo’n goede buur van Antibes maakt. Juan-les-Pins heeft alles wat een jonge, budgetreiziger zich maar kan wensen in een bestemming: stranden, nachtclubs, casino’s, festivals (zoals Jazz in Juan), en heel veel boetiekjes. Juan-les-Pins bruist tijdens het zomerseizoen, met zijn lange stranden en steigers die schitteren in de kleuren van duizenden ligstoelen en parasols. Live-DJ’s op de privéstranden kunnen tot 4 uur ’s ochtends doorgaan, en zelfs dubbele beglazing helpt je REM-slaap niet als je in de buurt verblijft. In juli wordt het er nog luidruchtiger tijdens Jazz in Juan, het oudste jazzfestival van Europa. Maar zelfs als er geen muziek door de zomerse lucht klinkt, wemelt het op straat van de mensen die tot in de vroege uurtjes op de door palmbomen overschaduwde terrassen van de restaurants zitten te eten. Het is net een beschaafde versie van Ibiza.

Als je op zoek bent naar iets eleganter, kun je 's middags lekker iets drinken op het terras aan het water van het Art Deco Hotel Belles Rives , ooit een privévilla die werd gehuurd door F. Scott Fitzgerald. Maak een wandeling over de promenades en ga picknicken onder de dennenbossen die hier in overvloed groeien. Het is in de zomer een geweldige plek om mensen te kijken. Geniet ’s avonds van een diner met een gekoeld glas lokale rosé en kijk hoe de zon boven zee ondergaat. 's Nachts kun je je laatste energie kwijt door te dansen en te feesten tot in de vroege uurtjes.

Cap d’Antibes

Het is een van de vele paradijzen voor miljonairs aan de Franse Rivièra. Net als Cap Ferrat, maar het is goedkoper, er staan ook heel veel luxe villa’s en het heeft een schilderachtige wandeling langs de kust daaromheen. Tussen de vorstelijke villa’s van allerlei superrijke mensen ligt het beroemde Hotel du Cap, Eden Roc , waar veel beroemdheden hun tijd doorbrengen tijdens de Filmfestival van Cannes.

Net als bij Cap Ferrat staat er op de top van Cap d’Antibes een vuurtoren, de Phare de la Garoupe . Je kunt er komen via de steenweg Chemin du Calcaire, die geschikt is voor een wandeling van een halve dag langs de kust. Op de ansichtkaart lijkt het een luchtige wandeling langs de Cap via het Sentier du Littoral, maar de realiteit is anders: het pad is nu meerdere keren per jaar gesloten (soms voor maanden) door herstelwerkzaamheden na een rotsval, schade door stormvloed of gewoon waarschuwingen voor slecht weer. Als het is Open, lange stukken liggen ingeklemd tussen villahekken en steile afgronden zonder enige schaduw, waardoor je wandeling met uitzicht op zee meer aanvoelt als een evacuatieoefening waarbij je in een rij achter elkaar moet lopen.

De leukste bezienswaardigheden in Antibes-Juan-Les-Pins

Sla de overbebouwde en nogal lelijke woon- en winkelwijken rond Antibes maar over en ga liever naar deze plekken:

De stranden van Antibes-Juan-Les-Pins

Met zijn 25 kilometer lange kustlijn heeft Antibes-Juan-les-Pins geen tekort aan stranden. Er zijn in totaal 48 privé- en openbare stranden.

In tegenstelling tot veel andere stranden in Zuid-Frankrijk zijn veel stranden in Antibes zandstranden, geen rotsstranden. Hoewel je hier nauwelijks een rustig plekje zult vinden, vooral in het hoogseizoen, is het zeker de moeite waard om een plekje op het zand te zoeken en lekker te relaxen terwijl je geniet van de mediterrane zon. Een ander alternatief is om toegang te kopen tot een privéstrand — vaak bij een restaurant. Je kunt er een ligstoel huren en lekker lunchen terwijl je tot rust komt.

Er zijn verschillende zandstranden, zoals La Gravette, Ponteil en Salis, waar het water ondiep is. Juan-les-Pins heeft openbare stranden, terwijl Cap d’Antibes privéstranden heeft en soms verborgen resorts, compleet met parasols en zonneschermen. Je kunt er ook watersporten beoefenen, zoals snorkelen en duiken.

Neem zeker eens een kijkje op onze gids voor de mooiste stranden voor meer informatie.

De oude binnenstad van Antibes

Neem zeker even de tijd om door de geplaveide straatjes van deze historische en betoverende oude binnenstad te slenteren en de prachtige gevels binnen de middeleeuwse stadsmuren te bewonderen. Maak een wandeling over de Promenade Amiral-de-Grasse langs de top van de zeeweringen van Vauban, en kijk hoe de strakke jachten zachtjes de zee op glijden.

Nog betoverender, vlak bij de waterkant, is het soukachtige doolhof van oude straatjes, met een markt vol verse vis en geitenkaas, wilde kruiden en exotische specerijen. Deze charmante wijk, met talloze kleine winkeltjes en restaurantjes, zit vol verrassende wendingen en verborgen schatten, zoals de eeuwenoude wasplaats (openbare wasplaats) in de oude stad, waar de lokale bevolking, zoals de moeder van Napoleon, hun kleren waste voordat ze die als slingers over de smalle straatjes ophingen.

Marche Provencal: de beroemde openluchtmarkt van Antibes

Deze markt , in de oude binnenstad van Antibes, is een overdekte hal met een ijzeren skelet waar je verse Provençaalse producten kunt vinden. Zowel de lokale bevolking als toeristen kunnen hier met veel plezier verleidelijke groenten en fruit, kazen, tapenades, kruiden, olijven, olijfolie en gedroogde worstjes kopen. In de zomer is er ook een ambachtsmarkt. Aan de ene kant vind je winkels en cafés. Je raakt hier makkelijk in de ban van al dat lekkers: olijven, kaas, tapenade, verse groenten en fruit, en dan ook nog die heerlijke vleeswaren die door Corsicaanse handelaars worden aangevoerd.

Als je van markten houdt, neem dan eens een kijkje op onze gids voor de leukste markten aan de Franse Rivièra, en onze gids voor rommel- en antiekmarkten.

Picasso-museum

In de oude binnenstad van Antibes vind je een van de meest sfeervolle Picasso-musea . Er zijn best wat stadjes langs de Côte d’Azur die beweren dat de grote man er ooit gewoond heeft (nou ja, hij kwam wel wat rond), maar er zijn er maar weinig die de grandeur van Château Grimaldi evenaren. Het was vroeger een Griekse akropolis en daarna een Romeins castrum. Het kasteel was een tijdje de thuisbasis van de Grimaldis, die in de historische tijd van de stad als gouverneurs dienden. Picasso werkte hier in 1946 en tegenwoordig herbergt het een van ’s werelds grootste collecties met kunstwerken van Picasso. De collectie bestaat uit 24 schilderijen, 4 tekeningen, 32 litho’s en 11 olieverfschilderijen op papier. Daarnaast zijn er 80 keramiekstukken, twee sculpturen en vijf wandtapijten.

Het indrukwekkende 16e-eeuwse kasteel kwam in 1946 slechts zes maanden in het bezit van de kunstenaar, maar hij liet er een behoorlijk aantal werken achter in wat later het eerste museum werd dat aan hem was gewijd. Je vindt er ook zijn ‘La Joie De Vivre’, dat hij hier schilderde. De vreugde die in het schilderij is vastgelegd, wordt duidelijk als je de met beelden bezaaide tuin inloopt en het uitzicht op zee in je opneemt waarmee hij elke dag wakker werd.

Bekijk onze gids over het Picasso-museum en zijn geschiedenis en onze gids voor de leukste plekken om kunst te bekijken aan de Franse Rivièra.

Villa Eilenroc

Op het uiterste puntje van Cap d’Antibes, op een prachtig terrein van 11 hectare, vind je ‘Villa Eilenroc’ . Deze villa uit de Belle Époque werd in 1867 gebouwd door Charles Garnier (de architect van de operahuizen in Parijs en Monte Carlo). Villa Eilenroc was lange tijd eigendom van een Amerikaans echtpaar, dat de tuinen weer in hun oude glorie herstelde. In 1982 liet Hélène Beaumont het landgoed na aan de stad Antibes, op voorwaarde dat de tuinen voor het publiek toegankelijk zouden blijven. De stad begon met een grootschalige restauratie en legde er een openbare rozentuin aan, waardoor een prachtige collectie met honderden rozensoorten ontstond. Bezoekers van de stad wisten deze inspanningen te waarderen, en Antibes kreeg de titel “de rozenhoofdstad van Frankrijk”. De tuinen liggen op een hoogte van 30 meter boven zeeniveau en bieden weer een prachtig uitzicht op de baai.

De eerste verdieping van Villa Eilenroc is op woensdag en zaterdag geopend van 10.00 tot 16.00 uur; de toegang kost € 2 (maar het is gesloten van 19 augustus tot 21 september en tijdens speciale evenementen, dus kijk even van tevoren). De ontvangstsalons ademen nog steeds de Louis XVI-Trianon-sfeer van de statige gevel. De Wintersalon heeft nog steeds zijn 1.001 nachten plafondschildering gemaakt door Jean Dunand, de beroemde art-deco-ontwerper; de vitrines staan vol met herinneringsstukken die zijn geschonken door Caroline Groult-Flaubert (inwoonster van Antibes en peetdochter van de grote schrijver); en in het boudoir staat lambrisering (decoratieve houten elementen) uit de Markies van Sévigné‘zijn herenhuis in Parijs.

Port Vauban: de belangrijkste haven van Antibes

Haven van Vauban heeft de grootste jachthaven van de hele Franse Rivièra en zelfs van heel Europa. Er kunnen meer dan 2000 schepen en boten aanmeren. De haven biedt ook plaats aan vaartuigen van meer dan honderd meter, waardoor het een populaire plek is voor miljardairs uit de hele wereld om hun superjachten aan te meren. De promenade langs de golfbreker is nog steeds openbaar, maar de meeste cafés aan de haven zijn plaatsgemaakt voor showrooms van jachtmakelaars.

Kerk van de Onbevlekte Ontvangenis

De Kerk van de Onbevlekte Ontvangenis , een rooms-katholieke kerk, is een nationaal monument. Je kunt ‘m ook wel de Cathédrale Notre-Dame-de-la-Platea d’Antibes noemen. De gevel is okerkleurig en heeft een klassieke, roodbruine Italiaanse stijl. Binnen vind je zowel moderne als renaissancekunst, waaronder een schilderij van de Maagd met de rozenkrans en een levensgrote houtsnijwerkvoorstelling van de dood van Christus.

Place Nationale: het centrale plein van Antibes

Dit plein heeft in de zomer caféterrassen en een Kerstmarkt in de winter. Op de kraampjes kun je antiek, handwerk, sieraden en andere snuisterijen vinden en kopen. Midden op het plein staat een 5 meter hoge zuil, een geschenk van Lodewijk XVIII aan de royalisten van Antibes omdat ze Napoleon Bonaparte niet hadden toegelaten na zijn ontsnapping uit Elba.

Parc Exflora

Dit park ligt midden in een olijfboomgaard van 12 acre. De hoofdingang heeft een traditionele Italiaanse renaissancestijl, met vijvers en fonteinen langs het terras. Een typisch Provençaals struikdoolhof is een mooi gezicht. Je kunt er ook genieten van rozen en palmbossen.

La Pinède

Dit park , in het centrum van Juan-les-Pins, ligt het dennenbos waaraan de stad haar naam te danken heeft. Aan de noordkant is een speeltuin voor kinderen. Er staan ook bankjes waar je lekker in de zon of in de schaduw van de dennen kunt zitten. Met uitzicht op de stranden staat er een groot gebouw dat dienst doet als openluchttheater voor concerten. Het is een locatie voor Jazz in Juan, en Jammin’Juan in de zomer. Langs de wandelpaden kun je ook de handafdrukken zien van jazzartiesten die op het festival hebben opgetreden.

Le Fort Carré

Fort Carre is een meesterwerk van militaire techniek. Het heeft vier puntige bastions en een ronde donjon in het midden. Het fort steekt mooi af tegen de horizon aan de andere kant van de jachthaven. Vanaf de wal heb je een prachtig uitzicht. Fort Carré ligt namelijk op een klif op 26 meter boven zeeniveau, en dit is de beste plek voor een 360°-panorama. Oorspronkelijk werd het fort gebouwd voor strategische verdediging, maar later werd het gebruikt als kazerne en militair opleidingscentrum. Tijdens de Franse Revolutie zat Napoleon hier kort gevangen, en het fort speelde ook een belangrijke rol in 1860, toen Nice bij Frankrijk werd gevoegd.

Naar Antibes reizen