De Côte d’Azur is een waar paradijs en staat alom bekend als een van de meest luxueuze bestemmingen ter wereld. Al decennia lang trekt de wereldelite naar de Franse Rivièra, waar ze net zoveel inspiratie putten uit de betoverende uitzichten op de Middellandse Zee als uit de koninklijke families, diplomaten, acteurs, kunstenaars en ondernemers die je daar tegenkomt.
Zuid-Frankrijk is al meer dan een eeuw een draaideur voor de superrijken. Toen hun fortuin groeide, bouwden industriëlen, prinsen en bankiers paleizen langs de Middellandse Zee, en toen ze in moeilijke tijden terechtkwamen – eerst de Russische aristocratie, daarna Amerikanen na de beurscrash van 1929, en vervolgens een groot deel van de Europese upper class na de Tweede Wereldoorlog – verkochten ze die aan de volgende lichting nieuwrijken van over de hele wereld.
Hieronder vind je een reeks korte voorproefjes over de villa’s aan de Franse Rivièra waar de meest ongelooflijke of gekke verhalen aan vastzitten. Elke link verwijst naar een ander artikel met het volledige verhaal en meer foto’s.
De Rolling Stones en Villa Nellcôte in Villefranche-sur-Mer
Deze villa, gebouwd in 1899, is de geschiedenis ingegaan als een tempel van de rock-’n-roll. De villa heeft een fascinerende geschiedenis, waaronder een kleine rol in de Tweede Wereldoorlog. In 1971 was Villa Nellcôte de tijdelijke verblijfplaats van de bandleden van de Rolling Stones; gitarist Keith Richards had de villa gehuurd. Boven ging een prachtige groep mensen met elkaar om, vaak op een wat dubieuze manier. In de ruime kelder van Nellcôte namen de Rolling Stones nummers op voor wat later hun meest legendarische album zou worden.
Hier is het hele verhaal over de losbandigheid wat er allemaal gebeurde terwijl de Rolling Stones in de villa aan het opnemen waren, en wie de beroemde villa nu bezit.
De villa’s van koning Leopold
Koning Leopold II was helemaal in de ban van de Franse Rivièra. Na een paar jaar stiekem grond te hebben opgekocht, was de koning van België ineens eigenaar van de hele westkant van Cap Ferrat – meer dan 50 hectare – en sloot hij het terrein met prikkeldraad af voor het publiek.
Hij kocht heel wat huizen aan de Franse Rivièra, waaronder de Villa Radiana, de Villa Ibéria – die naast Les Cèdres ligt – en de Villa Léopolda, die hij kocht als cadeau voor zijn tienerminnares (een prostituee). Haar opzichtige levensstijl maakte haar wereldberoemd, en ze trouwden toen hij 74 was. Ze erfde een enorm fortuin toen hij slechts 5 dagen later overleed.
Hier is de volledige, een waanzinnig verhaal over de villa’s, Leopold en de tienerprostituee-minnares aan wie hij ze cadeau deed.
Le Lepolda in Villefranche-sur-Mer
Deze villa was ooit eigendom van koning Leopold II van België en kwam later in handen van Lily Safra, een vrouw die ervan verdacht werd twee van haar vier heel erg rijke echtgenoten, die in de villa uitbundige feesten organiseerden. De uitgever John Fairchild schreef later in zijn boek over een van de feesten van de Safra’s Chic Savages en beschreef het evenement als “het toppunt van opzichtige consumptie”. De president van de Verenigde Staten, Ronald Reagan, Frank Sinatra, prins Charles en prins Rainier III brachten een bezoek aan de Safra’s in de villa.
Het verhaal van Lily en Edmond Safra is bijna te gek voor woorden. Hier is het hele waanzinnige verhaal over La Leopolda, extravagante feesten, een moord in een penthouse in Monaco en een dodelijk schandaal.
Les Cèdres in Cap Ferrat
Koning Leopold II liet zijn minnares intrekken in Les Cèdres: een gouden gevangenis met een panoramisch uitzicht op zee, verscholen te midden van weelderige vegetatie. Blanche bracht haar dagen alleen door in Les Cèdres, wachtend op haar koninklijke minnaar, die haar verbood om naar buiten te gaan of andere bezoekers te ontvangen.
De villa kwam later in handen van een andere King, het bedrijf Grand Marnier, en werd vervolgens voor 200 miljoen euro verkocht aan een Oekraïense oligarch die verdacht werd van moord (terwijl hij daarvoor onderzocht werd). (De villa stond eerst te koop voor 1 miljard euro.).
Hier is het hele verhaal over Les Cèdres en de criminele eigenaren ervan.
De villa Le Roc Fleuri van Sean Connery in Nice
Deze villa was lange tijd het huis van acteur Sean Connery aan de Franse Rivièra. Deze zes verdiepingen tellende Belle Epoque-villa (uit 1928) ligt in een prachtige omgeving met uitzicht op de stad Nice en de zee. Connery kocht het landhuis, dat bekendstaat als Le Roc Fleuri, in 1970 en woonde er “zo’n twaalf jaar”. De buren noemen het nog steeds “het huis van Sean Connery”.
Connery was de eerste acteur die James Bond speelde, en deze villa speelde een rol in de laatste film waarin hij James Bond vertolkte, namelijk die uit 1983, Zeg nooit ‘nooit meer’, die overal in Nice en in het nabijgelegen Villefranche en Monaco is opgenomen — zelfs in de villa zelf.
Neem eens een kijkje ons bericht over de beroemde villa van Sean Connery voor meer informatie, een video en nog veel meer foto’s.
Bono’s Villa Les Rose in Èze
Bono, de zanger van U2, kocht het luxe pand in Èze samen met de leadgitarist van de band ’al in 1993‘. Het zou toen maar €3,8 miljoen hebben gekost, omdat er flink wat renovaties nodig waren. Tegenwoordig zou het zo’n 20 miljoen euro waard zijn. Het roze, vier verdiepingen tellende luxe herenhuis aan zee heet Villa Les Rose en was de locatie voor de videoclip van het nummer Electrical Storm van U2.
Bono is ook buren met Adam Clayton (de bassist van U2) en Larry Mullen Jr. (de drummer van U2). Ze komen bij hem in de villa langs om in zijn opnamestudio te oefenen, en om tussen de concerten door even bij te komen en te repeteren. Naar verluidt namen fans een aantal van hun nog niet uitgebrachte nummers op en lieten die uitlekken als ze iets te hard gingen spelen.
Bekijk onze gids over het leven en de villa van Bono in en rond Èze.
Villa Ephrussi de Rothschild in Cap Ferrat
Bankierserfgename Beatrice Rothschild liet deze villa in 1905 bouwen, om haar scheiding van haar ontrouwe, gokkende en leugenachtige ex-man (Maurice Ephrussi) te vieren en om haar steeds groter wordende kunstcollectie onder te brengen. Ze maakte er een ontmoetingsplaats van voor allerlei soorten kunst: literaire feestjes, muziek, bijeenkomsten van kunstverzamelaars en boeiende gesprekken.
Het is versierd met de schatten uit de collecties van de barones en is nu open voor bezoeken en evenementen. Er worden meer dan 5000 kunstwerken tentoongesteld, samen met een indrukwekkende collectie meubels, lampen en tapijten. De villa staat vooral bekend om zijn negen thematuinen.
In een uiterst seksistische zet werd de villa door de Franse vereniging waaraan ze de villa bij haar overlijden had geschonken, hernoemd van de door Béatrice gekozen naam ‘Ile de France’ naar ‘Villa Ephrussi de Rothschild’. De naam van Béatrice’ vreselijke ex-man werd vóór die van haar toegevoegd, waardoor hun geschiedenis in de ogen van het publiek voor altijd met elkaar verstrengeld raakte en hij ten onrechte de eer kreeg voor een villa waar hij niets mee te maken had – sterker nog, hij had er zelfs nog nooit een voet binnengezet!
Neem eens een kijkje onze gids voor de villa, het bijzondere leven van Beatrice, en hoe je er naartoe kunt gaan.
E-1027 & Le Corbusier in Cap Martin
E-1027 is zo’n huis dat we inmiddels misschien al eens eerder hebben gezien, maar waar in 1926 niemand anders dan Eileen Gray ooit van had kunnen dromen. Zonder ook maar te beseffen dat ze een meesterwerk aan het maken was dat zijn tijd ver vooruit was, hield Gray toezicht op elk detail van de bouw van het huis.
En toen kwam Le Corbusier in beeld, die Eileen Gray en haar partner vaak bezocht in hun idyllische huis aan zee. Of hij zich nu wel of niet bedreigd voelde door haar talent, de meeste deskundigen zijn het erover eens dat hij geobsedeerd was door Gray en haar triomfantelijke E-1027. Zo erg zelfs dat Le Corbusier in 1938, nadat de biseksuele Gray uit elkaar was gegaan met haar partner en weer van vrouwen was gaan houden, het op zich nam om – met toestemming van haar voormalige partner – de binnenmuren te beschilderen – sommigen zeggen: te bezoedelen – met acht opzichtige muurschilderingen vol suggestieve lesbische beelden. En alsof dat nog niet genoeg was, nam hij foto’s van zichzelf terwijl hij dat deed, met niets anders aan dan zijn kenmerkende bril.
Toen ze hoorde over deze brutale daad van minachting, was Gray geschokt en zwoer ze nooit meer terug te komen. Bij E-1027 veranderde het drama in een tragedie. Tijdens de Tweede Wereldoorlog plunderden nazi-soldaten het huis en gebruikten het als schietschijf. In 1996 werd de morfineverslaafde eigenaar daar vermoord. De villa werd verlaten en aan haar lot overgelaten, vervallen door gebrek aan onderhoud, en overgenomen door krakers, junkies en zwervers. Totdat…
Lees het hele, bizarre verhaal over de relatie tussen Le Corbusier en Eileen Gray … en wat er sindsdien met het pand is gebeurd.
De villa’s van Picasso
Pablo Picasso kocht Villa La Californie in Cannes in 1955 en woonde daar met zijn laatste vrouw tot 1961, toen ze het huis verlieten omdat er een ander gebouw werd neergezet dat zijn uitzicht op zee blokkeerde. Hier maakte de Spaanse kunstenaar zijn meesterwerk ‘De baai van Cannes’. Na Villa La Californie kochten Pablo Picasso en zijn vrouw nog een villa, dit keer in Mougins, waar Picasso 12 jaar woonde, tot aan zijn dood in 1973 op 91-jarige leeftijd.
Hier is het volledige verhaal (en foto’s) over de villa’s van Picasso en zijn tijd aan de Rivièra, en de legende – en de puinhoop – die hij achterliet.
Santo Sospir in Cap Ferrat
De rijke socialite Francine Weisweiller was een van de mooiste, rijkste en meest stijlvolle vrouwen van Parijs. De haute-bohemienvilla Santo Sospir werd kort na de oorlog gebouwd en in 1946 door Francines man Alex gekocht, als beloning voor het feit dat hij de oorlog had overleefd. Alex bracht het grootste deel van zijn tijd in Parijs door bij zijn minnares, dus woonde Francine alleen in de villa en bracht ze haar tijd door met het organiseren van levendige feestjes vol beroemdheden en koninklijke gasten.
Haar vrienden en minnaars, Jean Cocteau en zijn jonge vriendje, kwamen langs voor wat een paar dagen zou worden, maar bleven er uiteindelijk met tussenpozen twaalf jaar wonen terwijl hij andere opdrachten afrondde, waaronder de St. Pierre-kapel. Cocteau ontwierp de Cartier-ring met drie kleuren goud als symbool voor hun drietal. Samen raakten ze verslaafd aan opium, en uiteindelijk tatoeëerde Cocteau bijna alle muren van de villa.
Hier is het hele verhaal van Villa Santo Sospir en de waanzinnige gebeurtenissen die zich daar hebben afgespeeld.
Le Grande Jardin op Île Sainte-Marguerite
Le Grande Jardin is het enige privéhuis op de Îles de Lérins. In 2008 werd het gekocht (met een banklening waar hij niet aan kon voldoen) door de Indiase zakenmagnaat die bekendstaat als de “King of Good Times”. Sindsdien is hij op de vlucht en probeert de Indiase regering hem uit te leveren vanuit het VK, zodat hij zich in India kan verantwoorden voor financiële misdrijven. Het is nu eigendom van een hotelgroep die het aan het renoveren is en er een luxe hotel en evenementenlocatie van maakt.
Hier is het hele verhaal over dit geweldige pand en de oplichter die het gekocht heeft.
La Fleur Du Cap / Place David Niven in Cap Ferrat
La Fleur Du Cap, een prachtig architectonisch juweeltje in een levendige snoeproze kleur, werd in 1880 gebouwd door de zoon van een wapenhandelaar. Deze villa heeft heel wat beroemde bewoners gehad, waaronder koning Leopold III van België, en zijn opvolger en neef van Leopold II. Daarna werd het gekocht door David Niven, de beroemde acteur. Sinds minstens 1999 wonen er de ouders van in Nieuw-Zeeland geboren miljardairs, die het huis voor hun moeder kochten – een hartverwarmend sprookje.
Hier is het hele verhaal achter deze villa, de feesten die er zijn geweest en de mensen die het in bezit hebben gehad.
Château de Napoule in l’Esterel
Het Château de la Napoule werd in de 14e eeuw gebouwd door de gravin van Villeneuve. Door de eeuwen heen is het meerdere keren verbouwd. In de 19e eeuw werd het omgebouwd tot een glasfabriek. In 1918 werd het gekocht door de Amerikaanse erfgenaam Henry Clews Jr., die het in zijn eigen unieke stijl liet renoveren.
De Clews verlieten zelden de sprookjeswereld die ze in dit kasteel hadden gecreëerd. Henry ontwierp middeleeuwse kostuums, niet alleen voor zichzelf en zijn vrouw Marie, maar ook voor de dienstmeisjes en de Senegalese butler, die ze elke dag droegen. Ze vulden het kasteel en de tuin met pauwen, flamingo’s en andere exotische vogels, en organiseerden uitbundige feesten voor de Europese high society en Amerikaanse expats. Ze hielden ervan om dramatische, uitgebreide diners te organiseren die, voor de verbijsterde gasten, rechtstreeks uit een Hollywoodfilm leken te komen.
Hier is het volledige, decadente verhaal.
La Mauresque in Cap Ferrat
Rond 1900 kocht Félix Charmettant, een voormalige missionaris en kapelaan van de Belgische koning Leopold II, een stuk grond op Cap Ferrat en liet hij deze villa bouwen. In 1927 kocht de Britse schrijver Somerset Maugham (die de Franse Rivièra ooit omschreef als een “zonnige plek voor duistere figuren” – een vooruitziende opmerking, gezien de recente geschiedenis van de villa) het pand. Hij was de rijkste schrijver van zijn tijd.
Deze villa, omgeven door tuinen en terrassen, heeft al heel wat schrijvers en beroemdheden mogen verwelkomen. Een uitnodiging voor het landhuis van Somerset Maugham op de Cap werd door de high society van de Rivièra gezien als een echte prestatie, en er kwam dan ook een gestage stroom van beroemdheden op bezoek. Zijn avonturen in deze villa zijn in de geschiedenis gegrift.
Sindsdien heeft Dmytro Firtash, een Oekraïense oligarch met nauwe banden met Vladimir Poetin, de villa gekocht.
Hier is het full, het ongelooflijke verhaal achter deze villa en zijn unieke eigenaren.
Het Bubble Palace van Pierre Cardin in Théoule-sur-Mer
Het is niet zozeer een gek verhaal als wel een gek pand: het Palais Bulles (“Bubbelpaleis”) was eigendom van Pierre Cardin, de in Italië geboren Franse modeontwerper. Hij werd de tweede eigenaar van het huis nadat de eerste tijdens de bouw was overleden. Door de jaren heen zijn er in het Bubble Palace heel wat chique feesten en evenementen gehouden; MTV organiseerde er het verjaardagsfeest van James Bond, Dior hield er een modeshow en Assouline bracht een boek uit vol prachtige foto’s van het landhuis en het landgoed.
Hier vind je nog meer foto’s en details over dit gekke paleis.
Villa Les Camélias in Cap d’Ail
Deze villa is geen privéwoning meer, maar een museum waar je de archieven van Cap d’Ail kunt bekijken – vanaf de stichting van de gemeente in 1908 tot en met de 20eth eeuw.
De betoverende tuinniveau van Les Camélias staat helemaal in het teken van de geschiedenis van Cap d’Ail. Foto’s en andere tentoonstellingsstukken laten zien hoe de mensen in Cap d’Ail leefden: de meeste inwoners waren Italiaanse emigranten, maar ook de internationale adel bracht hier de winter door, gevolgd door veel beroemdheden uit de wereld van kunst, politiek en literatuur.
Het museum vertelt ons over de “hôtels de passe” (bordeels voor kort verblijf) in de stad. In de bekende “Loup Blanc” werden seksuele diensten betaald met penningen waarop “bon pour le paradis” stond, wat “kaartje naar het paradijs” betekent.
